Opnieuw werden we herinnerd aan de droevige scheuring die onze gemeente zes jaar geleden trof. De Commissie Bijzondere Zorg met betrekking tot de hervormde gemeenten (CBZ) kwam met een voorziening naar buiten. In zo’n voorziening
treft CBZ maatregelen die nodig zijn voor het voortbestaan van de Hervormde Gemeente en maatregelen met het oog op het komen tot een nieuw kerkelijk leven van de broeders en zusters die zich losmaakten van de gemeente. Beslissingen over het toedelen van (kerk-)gebouwen en financiële middelen die toebehoren aan de Hervormde Gemeente mogen volgens de kerkorde namelijk niet genomen worden door de plaatselijke kerkenraden.
Publicatie
Hoewel we als gemeente en kerkenraad lange tijd hebben uitgekeken naar deze voorziening, kwam de publicatie toch als een verrassing. Het mailbericht over de inhoud van de voorziening aan de scriba (het officiële bericht per post volgde later) ging in Utrecht tegelijk met het bericht voor de pers de deur uit. Zo moesten gemeenteleden en kerkenraadsleden de inhoud van de voorziening via internet of de krant vernemen.
Gezien de emoties rondom de afhandeling van de scheuring betreurt de kerkenraad deze gang van zaken.
Overdracht vermogen
De voorziening bedraagt zes dicht beschreven pagina’s. Daarin geeft de commissie verantwoording van haar werkwijze. Zo besloot CBZ om geen kerkrentmeesterlijk bezit of vermogen over te dragen. De voorziening verwijst daarbij naar de forse schuld waaronder de gemeente op het moment van de scheuring gebukt ging – en die na de scheuring geheel voor rekening was van degenen die bleven. Dankzij de verkoop van de pastorie aan de Lageweg kon die schuld worden afbetaald. Zoals echter ook via de publicaties van de kerkrentmeesters in de kerkbode bekend is, zijn we sindsdien bepaald geen rijke gemeente.
Wel bepaalde de commissie dat er door de diaconie van onze gemeente een bedrag van € 10.000 moet worden overgemaakt aan de diaconie van de Hersteld Hervormde Gemeente. De financiële situatie van de diaconie laat gelukkig ruimte voor deze overboeking.
Medegebruik Dorpskerk
Een aspect dat bij de bekendwording nogal wat emoties gaf, is de bepaling over het medegebruik van de Dorpskerk. Wat is de achtergrond van deze bepaling? Zoals gezegd moet CBZ meewerken aan het opzetten van een nieuw kerkelijk leven voor de Hersteld Hervormde Gemeenten, en daarbij speciaal letten op beschikbare ruimte voor het houden van erediensten
en doordeweekse activiteiten, en ruimte voor het huisvesten van een predikant. De Hersteld Hervormde Gemeente beschikt over beide ruimten, maar men is er niet zeker van of gebruik van het kerkgebouw van de Gereformeerde Gemeente in Krimpen aan den IJssel voortgezet kan worden tot de gemeente beschikt over een eigen kerkgebouw.
Met het oog daarop heeft de commissie bepaald dat de Hersteld Hervormde Gemeente tot vier jaar na 10 juni 2010 een beroep mag doen op de Hervormde Gemeente voor medegebruik van de Dorpskerk. Dat medegebruik mag dan maximaal vier jaar duren. De voorziening verbindt aan het medegebruik enkele voorwaarden. Zo gaat het om een situatie waarbij de Hersteld Hervormde Gemeente geen gebruik meer mag maken van het kerkgebouw in Krimpen. Kort door de bocht gezegd: als de gemeente wordt weggestuurd. Het medegebruik vindt plaats binnen de grenzen van de gebruiksvergunning, die bijvoorbeeld in verband met brandveiligheid betrekking heeft op het maximum aantal kerkgangers. Verder is vastgelegd dat er een vergoeding moet worden betaald.
Andere bepalingen
Tenslotte regelt de voorziening nog wat kleinere zaken, bijvoorbeeld dat de ledenadministratie ontvlochten moet zijn. Hieronder treft u daarover een afzonderlijk bericht en de kerkenraad is blij met het constructieve overleg dat hierover met de kerkenraad en de kerkvoogdij van de Hersteld Hervormde Gemeente op gang is gekomen. Verder is vastgelegd dat doop-, lidmaten-, notulenboeken, enzovoort, in het bezit van
de Hervormde Gemeente blijven. Ten slotte meldt de voorziening dat de Hersteld Hervormde Gemeente geen gebruik mag maken van naam of logo (= kerkzegel) van de Hervormde Gemeente.
Wie zou niet…
Ooit verscheen er een boekje met de titel ‘Tien keer gereformeerd’. Vertegenwoordigers van tien verschillende gereformeerde / hervormde kerkgenootschappen kwamen aan het woord en ds. A. Vergunst zette boven zijn bijdrage: ‘Wie zou niet wenen?’ Dat aantal tien van toen is inmiddels fors uitgebreid en de vraag van toen is dus des te dringender: Wie zou niet wenen? Als we de jaren sinds 2004 overzien en in het verlengde daarvan de voorziening lezen, is er geen enkele reden tot vreugde. We hoeven ons als gemeente niet te verheffen. Niet tegenover mensen buiten de kerk, die dat hele kerkelijke geruzie met verbazing en onbegrip aanzien; niet tegenover de Hersteld Hervormde Gemeente, want het zijn broeders en zusters van hetzelfde huis; vooral niet tegenover de Heere. Hij plantte eeuwen geleden een gemeente in ons dorp, gaf Zijn Woord dat zondag aan zondag verkondigd werd, en zond Zijn dienaren om in prediking en pastoraat onder ons werkzaam te zijn. Opdat Zijn huis vol zou worden. Laat dat toch vooral de reden zijn van het bestaan van de beide hervormde gemeenten: de eer van onze God en de uitbreiding
van Zijn koninkrijk.
